dinsdag 8 januari 2013

R.I.P klein lief snoetje van me...

Een nachtmerrie is werkelijkheid geworden. Mijn katje, meneer Bubbels is vandaag overleden... Hij was pas twee jaar. Ik ben zo intens verdrietig, met geen woorden kan ik beschrijven hoeveel ik van dat diertje hield, maar ik ga proberen dat zo goed mogelijk te doen...
Bubbeltje was mijn maatje, mijn beste vriendje. Wij waren twee pootjes op één buik. Hij was erg aanhankelijk naar mij toe, maar ik op een bepaalde manier ook naar hem. Ik ben zo gek op dat beestje, zo zielsveel houd ik van hem, met heel mijn hart. 
Ik was zo blij toen ik hem kreeg 2 jaar geleden. Hij was erg bang, maar na de eerste nacht hier in huis was het ijs tussen ons gebroken. Bij Rob heeft dat een half jaar langer geduurd, maar daarna was ook dat helemaal goed. Ik kan het nog steeds niet bevatten, zo erg vind ik het. We hebben alles gedaan wat we konden, maar mijn kleintje was niet meer te redden. Vandaag zijn we erachter gekomen dat hij meerdere tumoren in zijn buikje had, die niet meer verwijderd konden worden. De dierenarts heeft hem tijdens de operatie meteen in laten slapen... Gelukkig waren Rob en ik erbij. Ik wilde hem absoluut niet alleen laten gaan. Bij de narcose waren we ook bij hem, hij is daar nooit meer uit wakker geworden.
Het gemis kan ik niet beschrijven. Meneer Bubbels was een binnenkat, dus hij was er altijd. En ook wij waren er altijd. Ik kon nog geen middag zonder dat diertje. Ik was werkelijk waar gek op hem. Wij hoorden bij elkaar. Vanaf gisteravond hebben Rob en ik alleen maar zitten huilen. Toen wisten we nog niet dat hij dood zou gaan, maar ik had al een heel naar voorgevoel. Vanochtend werden we wakker gebeld door de dierenarts dat hij vannacht twee keer zijn infuus uit had weten te krijgen. Het beestje wilde echt niet meer. Gelukkig werd hij rustiger toen wij hem op kwamen zoeken.
Ik hoop dat hij weet, en heeft gevoeld tijdens zijn veel te korte leventje dat ik enorm veel van hem houd. Bubbeltje is mijn alles. Was mijn alles, want hij is nu een sterretje in de kattenhemel...

 Lekker beestje. Ik ga jou nooit vergeten schatje, voor altijd in mijn hart!
 Tijdens oud en nieuw vorig jaar
 Je ziet me niet... (hij mocht eigenlijk niet op de tafel komen)

 Hier nog iets jonger, bij ons op bed.
 Tijdens outfitposts kwam hij vaak mee poseren. Hij kon echt alles van me hebben. Mijn kleine schatje.
 Zijn lievelingsspeeltje 'de mooie muis'.
Bij Rob in zijn vest. Tijdens de nachtelijke game-sessies van Rob hield hij hem vaak gezelschap. 
 In mijn kapperskoffer
 Op mijn huiswerk
Net een echt fotomodel he? Het knapste en liefste katje wat ik ooit gekend heb.

Mijn kleine lieve snoetje is er niet meer... een nachtmerrie is nu werkelijkheid geworden. Ik hield zo zielsveel van dat beestje, dat ik het niet met woorden kan omschrijven. Het was mijn maatje, mijn beste vriendje. Twee pootjes op één buik waren we. En nu moet ik hem missen. Voor altijd. Ik ben zo intens verdrietig. Nooit meer samen onder de dekentjes slapen tegen mijn kleine menneke aan. Nooit meer een ethousiast katje op de bank die ons verwelkomt bij het thuiskomen, en geen game-maatje meer voor Rob. Hij mocht maar 2 jaartjes worden. In mijn hoofd werd ik wel 40 jaar met hem, maar het mocht niet zo zijn. Rust zacht Bubbeltje, papa en mama houden van je en je zit voor altijd in ons hart ♥ Wij zullen, willen en kunnen jou nooit vergeten. Je was mijn alles, mijn beste vriendje. Zo'n band heb ik nog nooit gehad met een kat of zelfs een mens. Angels fall first...


1 opmerking: