donderdag 10 januari 2013

Het verliezen van een huisdier

Huisdieren zijn soms je beste vriendjes. In mijn geval was dat wel zo. Het verliezen ervan is dan ook afschuwelijk, zeker als het beestje nog jong was. Ik wilde dus wat tips geven om dit langzaam een plekje te geven. Dit zijn mijn eigen tips, die ik momenteel gebruik om te proberen het grote verlies wat te verwerken.

1. Probeer het niet te verdrukken, maar praat erover. Ik vind het fijn om het over mijn kleine snoetje te hebben, met mijn vriend of met anderen. Dit helpt toch een beetje in het verwerkingsproces. Ik moet erbij zeggen dat ik het niet droog houd, maar dat is niet erg. Ook vind ik het fijn om verhalen van anderen te horen. Bijna iedereen heeft wel eens een huisdier moeten begraven en velen kunnen er dus over mee praten en met je mee leven.

2. Huil. To be honest, ik ben al vanaf maandagavond aan het huilen. Maar ik merk dat de 'droge' periodes al wat langer worden. Ik begin me langzaamaan wat meer afgevlakt te voelen. Ik denk dat dit normaal is na een paar dagen intens verdriet. Of ik het veel fijner vind wil ik dan weer niet zeggen. Ergens ben ik bang dat dat betekend dat ik hem aan het vergeten ben... wat natuurlijk niet zo is! Ik denk dat mijn lichaam automatisch overschakelt als het te lang te veel pijn moet verwerken. Op een bepaalde manier is dit 'makkelijker'. 

3. Bekijk foto's en/of filmpjes. Voor de een is dit makkelijker dan voor de ander. Makkelijk vind ik het niet, maar ergens ook wel weer fijn. Bij veel foto's in de tijd voordat hij ziek werd krijg ik toch wel een glimlach op mijn gezicht. Zo wil ik hem herinneren!

4. Beschilder de doos waarin je je huisdier gaat begraven. Een grote hond stop je niet zo gemakkelijk in een doos, maar voor een klein katje zoals meneer Bubbels is dat geen probleem. Het is dat Maud eraan dacht, anders was ik daar zelf totaal niet mee bezig. Ik wilde hem eigenlijk niet eens begraven... ik wilde hem zo lang mogelijk zo dicht mogelijk bij me houden. Maar ik denk dat het goed is dat we hem diezelfde avond nog begraven hebben. Anders smeer je de pijn alleen maar uit.
We hebben samen een doos beschilderd en er natuurlijk wat testen op gezet. Als je wilt kun je natuurlijk een een gedicht of een brief voor je huisdier mee begraven. Ik denk dat dit therapeutisch werkt.

5. Schrijf. Ik heb gisteren de hele dag uren achter elkaar geschreven over meneer Bubbels. De leuke dingen, over hoe hij was en zo, en de mooie herinneringen. Maar ook de minder leuke dingen over toen hij ziek werd en hoe het allemaal is gegaan. Het is niet leuk, maar wel goed in het verwerkingsproces. Daarbij zag ik alles toch steeds wel voor me, dus kon ik er misschien maar net zo goed over schrijven.

6. Ruim de spulletjes van je huisdier op... Eigenlijk is dit niet mijn tip omdat ik dit helemaal niet wil. Alles staat er nog, zelfs de kattenbak. Ik ben zo bang dat ik hem weg poets. De laatste herinneringen en de laatste tastbare herinneringen aan hem zoals kattenharen of zelfs de drolletjes in de kattenbak! Dit klinkt misschien heel stom. Ik weet echter wel dat het moet gebeuren, maar merk dat ik het uit blijf stellen. 

7. Verzamel foto's en maak een mooie collage voor aan de muur. Ik ben momenteel alle foto's aan het verzamelen die ik heb om een collage te gaan maken voor aan de muur. Dit had ik hem zelfs beloofd vlak voor hij stierf, dat ik het hele huis vol foto's van hem zou hangen. En dat ga ik ook doen! Één foto wil ik uitvergroten en ik wil er nog eentje in een lijstje.

8. Probeer niet te vergeten om te eten. Ik heb zelf momenteel geen eetlust, al dagen. Maar eigenlijk moet je wel proberen wat binnen te krijgen. Sommigen zullen misschien juist emotie eten. Ook dat is niet de bedoeling, daar ga je je achteraf alleen maar nóg zuurder door voelen. En gezond is het ook niet natuurlijk.

9. Het is oké om een aantal dagen niets te doen en niets te willen. Maar probeer daarna wel langzaam weer wat dingen op te pakken. Niemand verwacht van je dat je lol gaat maken in een pretpark. Maar mocht je daar wel behoefte aan hebben: zeker doen! Doe het op jouw tempo.

10. Heb ongelooflijk veel schijt aan de mensen die zeggen: "Het is maar een dier..." Die mensen weten echt niet wat ze zeggen. Gelukkig heb ik dat nog niet gehoord en heb ik alleen heel veel lieve berichtjes gehad van mensen, maar het zal ongetwijfeld voorkomen. Echt niet naar luisteren, het is normaal dat je intens verdrietig bent, en ook dat je het niet na een week al verwerkt hebt!

11. Uit je creatief. Whatever the fuck you like. Schilderen, tekenen, kleien... alles kan. Ik vind het altijd erg fijn om te schilderen en op die manier mijn gevoel te kunnen uiten. Nu heb ik dat nog niet gedaan, maar ik heb mappen vol liggen hier thuis :)

12. Sta vrienden en familie toe om je te steunen. Je hebt misschien geen zin in gezelschap, maar het kan wel goed voor je zijn. De dag dat Bubbeltje overleed is Maud langs gekomen en heb ik veel telefoontjes en berichtjes gehad van mensen. Ook uit onverwachte hoek en dat deed ondanks het grote verdriet wel goed. Verder heb ik nog geen zin in andere mensen gehad, maar vanaf morgen ga ik daar toch weer aan beginnen. Er zijn een hoop mensen die met ons meeleven en ons willen steunen en daar ben ik echt wel dankbaar voor.

13. Stuur een bedank kaartje naar de dierenarts die alles voor hem heeft geprobeerd, ook al mocht het niet baten. Het hangt er natuurlijk een beetje vanaf hoe het beestje is overleden, maar in mijn geval heeft de dierenarts alles gedaan voor Bubbeltje. Ondanks dat hij het niet heeft gered ben ik daar heel dankbaar voor. Mijn snoetje had in geen betere handen kunnen zijn. 
Gelukkig was de dierenarts heel lief voor ons en hij leefde echt met ons mee. Zo'n fijne en goede dierenarts ben ik nog nooit tegengekomen! Dus het is zeker een bedankje waard. Ik laat een mooie foto van Bubbeltje afdrukken en daar schrijf ik een berichtje voor hem op. Die man heeft zijn hart echt op de goede plek.

Ik hoop natuurlijk dat niemand dit moet meemaken, maar het gebeurd triest genoeg nou eenmaal. Voor degene die momenteel in hetzelfde schuitje zitten als ik hoop ik dat jullie misschien toch iets aan deze tips hebben. 
En ik ben ook wel benieuwd of jullie nog tips hebben en hoe gaan jullie met zoiets om?


4 opmerkingen:

  1. Handige tips.
    Kan er helaas genoeg over mee praten.
    Ben mijn vriendjes het afgelopen jaar alle 3 verloren:(.
    De laatste was het hefstigts en daar heb ik nog steeds moeite mee...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. oh jeetje zeg, dat is wel heel heftig... huisdieren zouden niet dood mogen gaan :(

      Verwijderen
  2. Toen ik mijn konijntje verloor heb ik 2 dagen met echt slecht gevoeld, wij hebben haar niet zelf begraven want ze was overleden bij de dierenarts, ik wilde haar herinneren als een lief huppelend konijntje.

    BeantwoordenVerwijderen