dinsdag 6 november 2012

Emetofobie

Ik had het er gisteren natuurlijk al even over, maar wat is emetofobie nou eigenlijk? Emetofobie is een extreme en irreëele angst voor overgeven. Met name om zelf over te geven, maar vaak ook om anderen te zien overgeven. Bij enkelen is dit de enigste angst.
Ik wilde hier graag wat meer over vertellen omdat veel mensen deze angst niet goed begrijpen. Who can blame them? 

Het verneukeratieve aan deze angst is dat men misselijk wordt van angst, en van die misselijkheid natuurlijk nóg angstiger wordt. Een vicieuze cirkel dus, of eigenlijk een neerwaartse spiraal.

Een emetofoob zal dus ook vaak alles uit de kast trekken om ervoor te zorgen dat hij of zij niet ziek wordt. Dit resulteert er in dat er veel situaties vermeden worden. Zieke mensen, mogelijk besmette mensen, bepaald voedsel waarvan verwacht wordt dat het misselijkheid of voedselvergiftiging kan veroorzaken, grote hoeveelheden voedsel in een keer consumeren, alcohol, veel wassen van de handen (maar ook het toilet, deurklinken, keuken etc.), het niet innemen van medicijnen omdat misselijkheid vermeld staat als eventuele bijwerking in de bijsluiter, reizen per boot of vliegtuig (en uber haubt lange reizen), pretparken en kermissen, bioscoop en de keuze om geen kinderen te nemen uit angst voor misselijkheid tijdens zwangerschap en bevalling, maar ook omdat kleine kinderen vaker ziek zijn. 
Een hele waslijst zoals je ziet, en dit is nog lang niet alles. Ik moet er wel bij zeggen dat ik zelf niet alles vermijd wat hier staat.
Ook zijn er emetofoben die zo weinig mogelijk eten. Immers, wat er niet in zit kan er ook niet uit komen.

Bij veel mensen beïnvloed deze angst het dagelijks leven. Het is dus ook zeker iets om serieus te nemen. En bij iedereen uit deze angst zich natuurlijk ook anders. De ene slikt elke dag pillen tegen misselijkheid en slaapt met een emmer naast zijn of haar bed. Ik heb dat nooit gedaan, juist omdat ik helemaal gek zou worden van het idee van een emmer naast mijn bed.
Misschien is het leuk om eens te gaan kijken naar de top 10 van meest voorkomende fobieen. En ja, daar staat emetofobie ook tussen!

1. Spinnenfobie
2. Sociale fobie
3. Vliegangst
4. Agorafobie (angst voor openbare ruimten, straatvrees)
5. Claustrofobie
6. Hoogtevrees
7. Emetofobie
8. Kankerfobie
9. Onweerfobie
10. Doodsangst

Kijk, natuurlijk is overgeven en misselijkheid nooit leuk, maar het wordt wel een probleem als je hier doodsangsten voor uitstaat en het je dagelijks leven beïnvloed.
Maar hoe ontstaat zo'n extreme angst nou? Vaak ontstaat de angst voor overgeven doordat overgeven op een gegeven moment onbewust gekoppeld wordt aan angst. Vaak is er dan een nare ervaring geweest waarin ook werd overgegeven. Onbewust wordt die nare ervaring en de emoties die daarbij hoorden gekoppeld aan alles wat met overgeven te maken heeft. Zo ontstaat de fobie.

Bij mijzelf heb ik niet heel duidelijk de oorzaak voor ogen. Zo lang ik me kan herinneren al was ik erg bang om over te geven. Ik kan mij nog herinneren dat ik toen ik een jaar of 6/7 was, mezelf serieus afvroeg wat erger was: overgeven of dood gaan. Na daar even mijn hersenen over gekraakt te hebben kwam ik tot de conclusie dat dood gaan toch wel wat erger was, want overgeven gaat natuurlijk ook weer over uiteindelijk. Na mijn 13e is deze angst erger geworden. Dat was tevens ook de laatste keer dat ik heb overgegeven. En het klinkt heel knullig, maar aan die laatste keer heb ik een trauma overgehouden.
Een wat? Ja, een trauma. Je kunt maar ergens een trauma van hebben... En toch is het gebeurd. Na deze ervaring begon ik er veel meer last van te krijgen in het dagelijks leven. Vaak 's avonds als ik moest slapen, en het stomme is dat ik de eerste jaren niet begreep waar die angst vandaan kwam. Ik relateerde dat toen nog niet aan de angst voor overgeven.
Mijn fobie is heel erg geweest. Op een gegeven moment was ik elke dag letterlijk ziek van angst en kon ik niet meer naar school. Uit angst krabte ik mezelf open. Niet bewust hoor, maar dat kon ik niet tegen houden. Net zoiets als nagelbijten denk ik, wat ik overigens ook deed. Op dat moment focus je je op je gevoel van het krabben, en iets minder op de angst en misselijkheid. Beter kan ik het ook niet uitleggen denk ik, haha.
Als ik dan naar school ging moest ik met de trein. Als ik dan op het station stond te wachten, hield ik mezelf letterlijk staande met de gedachte dat als het nu zou gebeuren (ikzelf of iemand anders die ook op de trein te wachten stond) dat ik dan gewoon voor de trein zou kunnen springen, en dan hoefde ik het nooit meer mee te maken. Idioot toch? Om maar aan te geven hoe ver zo'n angst kan gaan. Ik was verder niet suicidaal hoor, maar de angst was gewoon te groot.

Ik weet hoe belachelijk dit klinkt, maar ik wilde er toch even aandacht aan besteden zodat mensen misschien iets beter begrijpen wat deze angst inhoudt. En niet alleen deze angst, elke angst. Want in feite is er weinig verschil tussen verschillende fobieen. Het zijn allemaal extreme irreëele angsten, die (onbewust) ergens in het leven zijn ontwikkeld.  
Ik ben inmiddels al een heel eind van mijn fobie af. Daar heb ik ook hard voor gewerkt, maar het kan. Je kunt er zelfs helemaal vanaf komen. Zover is het bij mij nog niet, maar het is lang niet meer zo erg als het geweest is. En man, wat is dat fijn! 
Onthoud dat de enigste manier om van je angst af te komen is door je angst aan te gaan. Face it. Je zult er doorheen moeten gaan, door de modder moeten kruipen, maar je komt er wel sterker uit!

En hoe zit het met jullie? Hebben jullie iets waar je erg bang voor bent? Niet per se fobisch, maar iedereen heeft angsten, toch?

3 opmerkingen:

  1. goh wat heftig, ik wist helemaal niet dat dat bestond! wel wist ik dat er mensen zijn die als ze andere zien overgeven zelf ook overgeven maar dit had ik nog nooit eerder gehoord, succes ermee verder :)!
    x

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Goed dat je hier een post over hebt geschreven! Ik heb mijn spreekbeurt in groep 8 over fobieën gedaan, ook een beetje over emetofobie. Het was een groot succes en ik vind het ook erg interessant om hier dingen over te lezen :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat leuk dat je daar een spreekbeurt over gedaan hebt! Ik vind zulke dingen ook altijd erg interessant :)

      Verwijderen