maandag 29 oktober 2012

Mijn zesde schooldag

Het is vandaag weer maandag en dat betekent dat het tijd was om weer naar school te gaan.

De dag begon zoals gewoonlijk weer lekker knullig. Tijdens het ontbijt check ik altijd even mijn facebook ed. Daar las ik van iemand dat hij geen rekening had gehouden met het extra uur van de wintertijd... toen ik het las dacht ik bij mijzelf: 'haha sukkel'. Totdat ik eens goed op de klok keek en zag dat ik er ook een uur te vroeg uit was! What can I say? Karma's a bitch!
Vooruit, nog eventjes tegen mij vriendje aanliggen dan. Oke, meneer Bubbels er ook nog even bij. Lagen we dan met zijn drietjes in bed op de vroege maandagmorgen.

Deze keer had ik alle slotjes van mijn koffer op slot gedraaid, en zo werd poging 2 om mijn koffer heelhuids naar school te vervoeren een feit (op een bijna aanrijding na dan). De heenweg, de terugweg verliep minder rooskleurig, maar daarover later meer.

Op school aangekomen begonnen we natuurlijk weer met het permanenten. Daarna mochten we eindelijk weer knippen! Geen laagjes deze keer, maar overal gelijke lengtes. Wat je dus vooral doet met korte kapsels. Onze poppen hebben nog niet echt kort haar, maar het gaat om de techniek he! Knippen blijft leuk, en ik heb maar een keer in mijn handen geknipt ;)

Na de lunch mochten we watergolven op elkaar. Ik had mijn weaves nog in, maar werd er de afgelopen dagen (weken eigenlijk) al helemaal gek van. De laatste keer zijn ze echt slecht gezet en ze waren nu al helemaal uitgezakt. Na de eerste paar rollers die in mijn haren zaten besloot ik de weaves er maar uit te halen.
De lerares heeft mijn haar geknipt, omdat ik even een paar maandjes zonder weaves wil proberen. Het is voor mijn doen best wel kort geworden! Het komt boven mijn schouders uit, dus dat is wel wennen. Maarja aan de andere kant... het is maar haar. Het groeit wel weer aan natuurlijk. Het oogt in ieder geval een stuk minder dun en dat vind ik wel belangrijk.
Ze zei zelfs dat mijn eigen haren niets hebben geleden van de weaves! Wonder boven wonder, haha. Maar ja, die dingen zijn alsnog best prijzig en het zou leuk zijn als ik mijzelf eens kon accepteren zoals ik ben. Zonder alle toeters en bellen om mezelf mooier te maken. Mijn vriendje vond het in ieder geval mooi! Hij houdt van 'kort' haar, en vond me zo minder op een barbie lijken haha. 
Over een paar maandjes wil ik de weaves er wel weer terug in laten zetten, dan is mijn eigen haar natuurlijk ook weer wat langer. Of  ik moet eens een flip in proberen. Is wel even een investering, maar daarna heb je natuurlijk geen kosten meer van het inzetten. Dat scheelt een hoop. Ik wil het nog wel laten verven denk ik trouwens. Iets donkerder blond. Beetje warm karamel ofzo, vind ik wel mooier voor in de winter.

Anyways, de dag vloog weer voorbij en het was tijd om de koffers weer in te pakken en richting huis te kachelen. Dat was ik van plan althans. Die koffer is natuurlijk enorm groot en zwaar, en ik moet hem op mijn voorrek van mijn fiets vervoeren. Op de heenweg ging dat net goed. Maar toen was het ook maandagmorgen, en is er bijna nog niemand in de stad... 's middags was het natuurlijk een stuk drukker! Maar zo ver kwam ik niet eens. Het lukte me gewoon niet meer om op mijn fiets te stappen met dat grote gevaarte op mijn rek. Bij poging 2 viel de koffer op straat... gelukkig kwam net de vriend van een klasgenootje aangereden met de auto, en die bood aan om de koffer bij mij thuis af te zetten. Super lief!
Ik heb de schade nog niet echt durven bekijken aan mijn koffer, maar laten we hopen dat het meevalt. Volgende week maar gewoon lopend? Nog eerder mijn nest uit, fijn.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen